Συμπληρώστε την λέξη που λείπει. Και όλοι μας ξέρουμε ότι η πειρατεία σκοτώνει. Σωστά; Και για τον λόγο αυτό κάθε τόσο, νόμο με νόμο, διεθνή συμφωνία με διεθνή συμφωνία, χάνουμε κομμάτια της ελευθερίας μας στο δίκτυο. Αλλά χαλάλι. Σωστά;

Αλλά αν κάτι, ακόμα και αν είναι σωστό και αληθές, αυτό δεν επαρκεί. Πρέπει να τεκμηριωθεί κατάλληλα και μετά να αφομοιωθεί από το κοινό με την βοήθεια των ΜΜΕ.

Έκθεση της ΕΕ για την πειρατεία

Και η Ευρωπαϊκή Ένωση το 2014, έδωσε 360,000€ για να τεκμηριωθεί η απώλεια εσόδων από την πειρατεία προστατευμένου με πνευματικά δικαιώματα υλικού. Πολύ χουβαρντού για να τεκμηριώσει το προφανές, αλλά αφού είναι για καλό σκοπό.

Και η έκθεση των 300 σελίδων παραδόθηκε τελικά τον Μάιο του 2015. Αλλά οι Ευρωπαίοι πολίτες δεν έμαθαν ποτέ το περιεχόμενο της μιας και δεν δημοσιεύτηκε ποτέ. Την έκθεση ανακάλυψε η ευροβουλεύτρια Julia Reda του κόμματος των πειρατών και την δημοσίευσε στο blog της.

Ο λόγος; Με την εξαίρεση κάποιων blockbusters δεν υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις που να τεκμηριώνουν τον ισχυρισμό. Το συμπέρασμα είναι συμβατό με πολλές άλλες μελέτες που έχουν γίνει, και δεν έχουν καταφέρει να τεκμηριώσουν την σύνδεση πειρατείας και απώλειας εσόδων. Δεν θέλω να πιστέψω πως αυτός είναι ο λόγος που η μελέτη κρύφτηκε σε ένα συρτάρι για χρόνια και χρειάστηκαν προσπάθειες της ευροβουλεύτριας για να τις δωθεί.

Η πειρατεία διαχρονικά

Το ζήτημα της πειρατείας είναι σοβαρό, και δεν μπορεί να λυθεί ούτε κρύβοντας στοιχεία, ούτε με μυστικές συμφωνίες και διαβουλεύσεις. Θα πρέπει να συζητηθεί ανοικτά με το κοινό και να βρεθούν λύσεις.

Ο Ντιντερό ο Ρουσό και οι άλλο εγκυκλοπαιδιστές άλλαξαν με την έκδοση της εγκυκλοπαίδειας τους την πορεία της ανθρωπότητας. Με το που έβγαιναν λίγες σελίδες της εγκυκλοπαίδειας αντιγράφονταν αμέσως από τυπογραφία σε άλλες χώρες. Και είχαμε τους τυπογράφους να βγάζουν χρήματα από τον μόχθο των συγγραφέων, χωρίς να τους καταβάλουν χρήματα. Και γιαυτό φτιάχτηκαν οι νόμοι περί προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας και ήταν σωστό.

Πριν την τυπογραφία, ένας συγγραφέας παρακάλαγε να του αντιγράψει το βιβλίο του κάποιος με το χέρι. Αυτό που άλλαξε το status quo ήταν η δημιουργία τυπογραφείων και η δυνατότητα μαζικής παραγωγής αντιγράφων. Και αυτά ήταν στον έλεγχο λίγων ατόμων. Αλλά και με την βοήθεια των νόμων περί πνευματικής ιδιοκτησίας, οι συγγραφείς προστατευτήκαν από τους εκδότες και μπόρεσαν να ζήσουν , συχνά ακόμα και αξιοπρεπώς, από την συγγραφή. Η κύρια ανάγκη για αλλαγή στους νόμους και στο επάγγελμα του συγγραφέα ήταν η τεχνολογία. Και οι νόμοι δεν φτιάχτηκαν για να προστατεύσουν τους εκδότες. Φτιάχτηκαν για να προστατεύσουν τους δημιουργούς από τους εκδότες.

Σήμερα κάθε ένας από εμάς έχει ένα τυπογραφείο σπίτι του, και το κόστος του αντιγράφου είναι σχεδόν μηδενικό. Δεν έχουμε καθόλου ανάγκη αυτούς που είχαν τα τυπογραφεία και έλεγχαν την μαζική παραγωγή. Εξακολουθούμε όμως να έχουμε ανάγκη τους συγγραφείς και τους ποιητές. Και αυτό το καινούργιο κοινωνικό συμβόλαιο που θα πρέπει να υπογραφεί, δεν έχει ανάγκη από συνεχείς επεκτάσεις των νόμων για να πλουτίζουν οι παλιοί τυπογράφοι.

Θα πρέπει να εξετάσουμε το ζήτημα πάλι από την αρχή. Στο νέο τεχνολογικό τοπίο, οι πραγματικοί πειρατές και τζαμπατζήδες, αυτοί που ζουν σε βάρος των δημιουργών, είναι μάλλον οι μεσάζοντες εκδότες και δισκογραφικές. Και με κάθε τρόπο, περιφρονώντας την δημοκρατία προσπαθούν να μας καθηλώσουν στους τρόπους της προηγούμενης χιλιετίας.

Η λαχτάρα μας για ποίηση και μουσική δεν θα πρέπει να γίνει προκάλυμμα για περισσότερη επιτήρηση και καταστολή. Πρέπει να βρούμε και να υπογράψουμε ένα καινούργιο κοινωνικό συμβόλαιο. Και κάθε καλό συμβόλαιο, το υπογράφουν συμβαλλόμενοι με ελεύθερη βούληση και όχι τζαμπατζήδες εκδότες ή καταναλωτές (εσένα που το διαβάζεις δείχνω).

Λύσεις για την πειρατεία

Και κάποιες λύσεις ήδη υπάρχουν. Το ελεύθερο λογισμικό είναι από την ουσία της καρδίας του ενάντια στην ύπαρξη της πειρατείας. Είναι αδύνατον να κάνεις πειρατική εκμετάλλευση του μόχθου των δημιουργών του. Ως τελικός καταναλωτής βέβαια γιατί δεν έχεις κίνητρο. Κίνητρα περίφραξης του έχουν όμως όλοι οι άλλοι.

Οι άδειες creative commons, κάνουν περίπου το ίδιο στην μουσική στις φωτογραφίες και στα βιβλία. Βέβαια δεν είναι αυτός ο μόνος δρόμος και θα πρέπει να βρούμε τρόπους για να ζουν και να δημιουργούν οι πνευματικοί άνθρωποι. Γιατί αν και δεν θα σταματήσει η παραγωγή πνευματικών έργων, αυτή θα μειωθεί. Δεν θα προσπαθήσει στο μέλλον ο επόμενος Τζακ Λόντον να ζήσει την οικογένεια του από την συγγραφή και ο κόσμος μας θα γίνει πνευματικά φτωχότερος.

Επίλογος

Με την τεχνολογία μπορούμε να γυρίσουμε πίσω (ή να πάμε μπροστά το ίδιο είναι) στην εποχή που τα βιβλία η μουσική (και το λογισμικό, όπως και κάθε τι που φτιάχνει ο τεχνίτης) ήταν μόρφωση και πνευματική καλλιέργεια και όχι απλά χρηματικά προϊόντα. Αλλά δεν θα βρούμε τον δρόμο με ψέματα και πίσω από κλειστές πόρτες. Ούτε με πραξικοπήματα στις διαδικασίες του w3c. Και πρέπει να σκεφτούμε αυτά τα ζητήματα σοβαρά όλοι. Δεν είναι το χρήμα που αλλάζει χέρια το σημαντικό. Είναι που στήνουν φράχτες και μοιράζουν σε κομμάτια τις ιδέες μας, τις αισθήσεις μας και το πνευματικό μας μέλλον.

Διαβάστε «ΚΟΙΝΑ: Μια σύντομη εισαγωγή» του David Bollier, 2016, εκδώσεις angelus novus, που τα λέει και καλύτερα.


πηγή: thenextweb.com