GNOME: Πως να έχετε προκαθορισμένα προγράμματα καρφιτσωμένα στο δεξί κλικ


Σήμερα θα δούμε πως μπορείτε να φέρετε τον filemanager του GNOME στα μέτρα σας προσθέτοντας δικά σας script και αυτοματισμούς τα οποία θα εμφανίζονται όταν κάνετε δεξί κλικ (context menu) σε φάκελο ή αρχείο.

Θα την πω την αμαρτία μου. Όσο και να μου αρέσει η παραμετροποίηση μερικά πράγματα τα θέλω out of the box. Ένα από αυτά είναι και το context menu (στο δεξί κλικ) του εκάστοτε filemanager που δεν μου επιτρέπει (τουλάχιστον εύκολα) να έχω κάποια προκαθορισμένα προγράμματα καρφιτσωμένα.

Στις οδηγίες που ακολουθούν θα δούμε πως μπορούμε να κάνουμε τον nautilus λίγο πιο λειτουργικό με ελάχιστες γραμμές κώδικα.

nautilus-context-menu

Παραμετροποίηση του context menu του Nautilus

Ουσιαστικά το παρόν άρθρο δημιουργήθηκε από την ανάγκη να έχω το VLC στο context menu του ναυτίλου, ώστε να μη χρειάζεται κάθε φορά να ανοίγω φακέλους  ή να κάνω drag’n’drop τους multimedia φακέλους που θέλω. Στη συνέχεια θα δούμε 2 τρόπους παραμετροποίησης που αν και φαίνονται παρόμοιοι, στην πραγματικότητα έχουν σημαντικές δομικές διαφορές μεταξύ τους.

Nautilus και δημιουργία scripts

Μου κάνει τρομερή εντύπωση που σε παλαιότερες εκδόσεις του gnome αυτό το χαρακτηριστικό ήταν στην πρώτη γραμμή (βέβαια θα μου πείτε άλλα δεν ήταν) ενώ τώρα παρότι υπάρχει σαν feature, πρακτικά πέρασε στην αφάνεια. Ο λόγος για τα nautilus-scripts στο άρθρο «Χρήσιμα extensions στο δεξί κλικ» που στην ουσία επιτρέπουν εκτέλεση scripts χωρίς να ανοίξουμε τερματικό.

Στην περίπτωση μου το μόνο που είχα να κάνω ήταν να δώσω στο τερματικό

cd ~/.local/share/nautilus/scripts
vim open\ with\ vlc.sh

και στη συνέχεια μέσα στο αρχείο να γράψω

#!/bin/bash
vlc "@"

Το αποθηκεύετε και το κάνετε εκτελέσιμο π.χ. chmod +x open\ with\ vlc.sh

Αυτό ήταν!!! Πλέον στο context menu έχω τη συντόμευση που θέλω να ανοίγει τους φακέλους που θέλω με ένα κλικ

Το μενού scripts μαζί με το script που μόλις δημιουργήσαμε

Αν ο πρώτος τρόπος σας φάνηκε quick’n’dirty ο δεύτερος τότε είναι περισσότερο για εσάς μιας και επιτρέπει πολύ περισσότερη παραμετροποίηση.

Δημιουργία context menus με το nautilus-actions

Στη περίπτωση των context menus μπορούμε να έχουμε μια πιο ομοιόμορφη εικόνα των menus, κάτι που όμως δεν είναι τόσο απλό όσο στη προηγούμενη περίπτωση.

Αρχικά εγκαθιστούμε το nautilus-actions. π.χ. σε APT διανομές:

sudo apt install nautilus-action

και αφού εγκατασταθεί δίνουμε στο τερματικό

nautilus-actions-config-tool

και θα ανοίξει το βασικό παράθυρο της εφαρμογής όπου θα συμπληρώσουμε τις ρυθμίσεις που θέλουμε. Εν προκειμένω για το VLC έκανα τις ακόλουθες ρυθμίσεις.

Ρύθμιση που να εμφανίζεται το context menu

Στη συνέχεια προχωρούμε στη ρύθμιση των παραμέτρων εκτέλεσης του προγράμματος

Ρύθμιση παραμέτρων εκτέλεσης του προγράμματος
Ρύθμιση context menu να μην είναι σε υπομενού

Τέλος πατάμε το γρανάζι για να πάμε στις

ρυθμίσεις της εφαρμογής και ρυθμίζουμε το context menu μας να μην είναι σε υπομενού

Στη συνέχεια κλείνουμε και ανοίγουμε τον nautilus δίνοντας στο τερματικό

nautilus -q

και τον επανεκκινούμε με alt+F2 και γράφοντας nautilus στο παράθυρο που θα ανοίξει.

Το context menu που δημιουργήσαμε δεν έχει καμιά διαφορά από τα ήδη υπάρχοντα

To αποτέλεσμα που προκύπτει είναι αισθητικά πιο όμορφο

Αν σας έλεγα ότι υπάρχει και πιο απλός τρόπος;

Δημιουργία context menus απευθείας στο τερματικό

Ανοίγουμε το τερματικό και κάνουμε εγκατάσταση το filemanager-actions. π.χ σε Arch δίνουμε

sudo pacman -S filemanager-actions
cd ~/.local/share/file-manager/actions
vim open\ with\ mpv.desktop

Και μέσα στο αρχείο βάζουμε

[Desktop Entry]
Type=Action
ToolbarLabel[C]=Open with MPV
Name[C]=Open with MPV
Profiles=profile-zero;

Description[en_US]=Opens folder with MPV
TargetLocation=true

[X-Action-Profile profile-zero]
Exec=/usr/bin/mpv %U
Name[C]=Default profile

Σώζουμε το αρχείο, κάνουμε επανεκκίνηση τον ναυτίλο όπως είδαμε στον προηγούμενο τρόπο και έχουμε ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα.

Τόσο ίδια, όμως τόσο διαφορετικά

Η βασική διαφορά του scripts από τα context menus, είναι ότι στο script μπορούμε να ενσωματώσουμε πρακτικά τα πάντα χωρίς να μπλεχτούμε σε πολύπλοκες ρυθμίσεις, με mimetypes, περιγραφές εικονίδια. Μπορούμε πχ να ανοίγουμε φακέλους με δικαιώματα διαχειριστή απευθείας από το nautilus. Φυσικά αν δεν έχουμε κατά νου την απόλυτη παραμετροποίηση ο 2ος τρόπος μας δίνει μια πιο ομοιόμορφη εικόνα στο context menu που στην περίπτωση όμως τη δική μου δεν έχει καμιά απολύτως πρακτική διαφορά.

Εσείς παραμετροποιείτε τον filemanager σας; Αν ναι μοιραστείτε μαζί μας τα configs/hacks. Αν όχι νομίζω ότι έφτασε η στιγμή να το επιχειρήσετε.

Advertisements

Σου άρεσε το άρθρο; Πες την άποψή σου... έστω και Ανώνυμα:

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s