Το παιδί και το WordPress

Πολλές φορές μένω έκπληκτος με τις δυνατότητες και την ευελιξία που παρέχει το wordpress… Ίσως πάλι αυτό να οφείλεται στην ασχετοσύνη που με χαρακτηρίζει σε θέματα webdesign και web site development και βλέπω με τα μάτια ενός παιδιού που ανακαλύπτει καινούρια πράγματα πάνω στο ίδιο παιχνίδι που παίζει εδώ και καρό.

Μόλις χτες ήταν το τελευταίο post που έκανα σχετικά με το 2clickUpdate και το επόμενο προοριζόταν να γίνει προς το τέλος αυτής της βδομάδας. Το χρονοδιάγραμμα (βάση ελεύθερου χρόνου) υποτίθεται ήταν ακριβές και τα προέβλεπε όλα :

  • Εξελληνισμός του 2click Update (Τρίτη)
  • Περιγραφή του 2click Update στα ελληνικά (Τετάρτη)
  • Περιγραφή του 2click Update στα αγγλικά  (Τετάρτη)
  • Διαμόρφωση νέας σελίδας στο wordpress για το 2click Update αγγλικής/ελληνικής έκδοσης (Πέμπτη)
  • Ανάρτηση των περιγραφών στις αντίστοιχες υποσελίδες του 2clickUpdate (Πέμπτη)
  • Αναζήτηση online για το πως να προσθέσω φόρμα επικοινωνίας στη σελίδα του 2click Update (Παρασκευή)
  • Αναζήτηση online για το πως να διαχειριστώ τα links για λήψη του 2click Update (Παρασκευή)
  • Τελευταίες ματιές πατάμε το κουμπάκι Publish στο wordpress και …. we are online… (Σάββατο)

Τελικά από την μεριά μου ο εξελληνισμός και οι περιγραφές ολοκληρώθηκαν σε 1 ώρα και τα υπόλοιπα με την βοήθεια του wordpress έγιναν και αυτά σε 1 ώρα…

Αυτή τι στιγμή, όπως βλέπετε και στο site, το 2click Update διαθέτει

  • δικό του χώρο διαμορφωμένο σε δύο γλώσσες με αντίστοιχη περιγραφή (Αγγλική/Ελληνική έκδοση)
  • το 2click Update πλέον προσφέρεται σε δύο εκδόσεις (Αγγλική/Ελληνική έκδοση)
  • Link που θα διαθέτει πάντα την τελευταία έκδοση.
  • Φόρμα επικοινωνίας για bug reporting και σχόλια.

Υπάρχουν ακόμα κάποια πράγματα που θέλω να ενσωματώσω και να τροποποιήσω στο 2click Update αλλά θα γίνουν εν καιρό. Με την ύπαρξη ξεχωριστής σελίδας, αυτά δεν θα χάνονται στα διάφορα posts, αλλά τα posts θα λειτουργούν ως ενημέρωση για νέες εκδόσεις, αλλαγές κλπ.

Ελπίζω όλα να πάνε καλά…

Προσοχή στο Dual Boot Ubuntu Linux με Windows 7 !

H Microsoft κατάφερε πάλι να κάνει δύσκολη την ζωή των νέων χρηστών που θέλουν να δοκιμάσουν το Linux στο νέο PC τους…Τόσο δύσκολη που ένας μη έμπειρος χρήστης αν επιχειρήσει να κάνει εγκατάσταση μια διανομή Linux σε κάποιο φρέσκο pc με προεγκατεστημένο το Windows 7 θα καταστρέψει και τα δύο λειτουργικά συστήματα με αποτέλεσμα να μην έχει πρόσβαση σε κανένα από τα δύο. Έτσι, ο νέος χρήστης θα βρίσει ασύστολα και θα ρίξει το φταίξιμο στο Linux αφού δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το τι πήγε στραβά και πoιές προϋπάρχουσες συνθήκες οδήγησαν στην καταστροφή.

Η ιστορία λοιπόν έχει ως εξής…. Πριν από 2 περίπου βδομάδες πήρα στα χέρια το νέο μου Laptop, ένα Dell studio 1557, το οποίο με το κατεστημένο που επικρατεί είχε προεγκατεστημένα τα Windows 7 64bit Home Premium. Το άνοιξα…. φόρτωσαν τα Windows, ενώ παράλληλα εγώ στο παλιό μου PC έγραφα σε CD το φρεσκο-κατεβασμένο Ubuntu 9.10 64bit έτοιμος να διαγράψω το προεγκατεστημένο λειτουργικό αφού μου ήταν άχρηστο. Μερικά δευτερόλεπτα πριν ξεκινήσω την διαδικασία χτυπάει το κινητό μου:

  • Εγώ: Ελα ρε Στεφ !
  • Στέφ: Τι κάνεις φίλε;
  • Εγώ  : Εδώ, σπίτι είμαι, ετοιμάζομαι να φορμάρω το νέο gadget’ακι μου και να βάλω ubutnu.
  • Στεφ: Αλήθειά ; Αγόρασα και εγώ ένα Vaio και χρειάζομαι την βοήθεια σου να εγκαταστήσουμε Ubuntu σε dual boot… Έχω να δουλέψω σε Matlab και πρέπει να βάλω Linux για να βρω την υγειά μου…. άντε έλα… θα βρεθούμε με τα παιδιά για καφέ και θα σου τα πω από κοντά..

Έτσι και έγινε… Έκλεισα το Laptop χωρίς να ξεκινήσω το format των Windows 7 και πήγα για καφέ. Στέφανος είναι ερευνητής στο Imperial College. Πριν από μερικά χρόνια όταν ήταν στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο στο τμήμα Πληροφορικής το εργαστήριο Τεχνητής Νοημοσύνης είχε προμηθευτεί ένα Workstation της HP για χρήση σε απαιτητικές ερευνητικές εργασίες. Διέθετε 8 πύρινο επεξεργαστή 4 GB ram αλλά προεγκατεστημένο Windows XP 32bit και RedHat Linux. H δουλειά τους (σε Matlab) καθυστερούσε πάρα πολύ και ζήτησαν την συνδρομή μου να τους εγκαταστήσω τότε Ubuntu 8.04 64bit edition γιατί είχαν σκοπό να χρησιμοποιήσουν 64bit Matlab και να ανεβάσουν την RAM στα 16 GB !!!.

Μετά απο την επιτυχία που είχε αυτή η μεταστροφή…. ο Στέφανος επιθυμούσε να βάλει και αυτός Ubuntu στο Laptop του, για να κάνει την δουλειά του με άνεση, ασφάλεια και ταχύτητα. Μαζευτήκαμε λοιπόν στο σπίτι όλοι η παρέα και είπαμε να ξεκινήσουμε την δουλειά με το δικό του πρώτα και μετά με το δικό μου, αφού προτιμούσε σε πρώτη φάση μέχρι να εξοικειωθεί με το Linux να κάνει Dual boot με Windows 7. Βάζω λοιπών το CD του Ubuntu και διαλέγω από το μενού εγκατάσταση. Μετά από μερικές πληροφορίες που ζήτησε το λειτουργικό όπως όνομα, κωδικός χρήστη κλπ. ήρθε η ώρα να διαλέξουμε πόσο χώρο θα δώσουμε στο Ubuntu…..

Εδώ είναι που φάγαμε 30 λεπτά για να συνειδητοποιήσουμε το θέαμα που αντικρίσαμε και για το πώς θα το αντιμετωπίσουμε… Το partition manager δεν έλεγε ψέματα…. Το προεγκατεστημένο σύστημα είχε χωρίσει τον σκληρό δίσκο σε 3 πρωτεύοντα διαμερίσματα (primary partitions) τα οποία κατά σειρά αποτελούσαν

  1. Reserved space 40 MB
  2. Recovery Partition 14GB
  3. Windows 7 System

«Τεχνικά» λοιπόν ήταν αδύνατη η δημιουργία επιπλέον 2 διαμερισμάτων που ήταν αναγκαία για την εγκατάσταση του Ubuntu (1 πρωτεύον διαμέρισμα για το λειτουργικό σύστημα και 1 για swap δηλ αρχείο σελιδοποίησης) !!! Ένα πρωτεύον ακόμα μπορούμε να κάνουμε… αλλά μετά δεν μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ένα swap partition. Μόνη λύση για την δημιουργία επιπλέον διαμερισμάτων πέραν των τεσσάρων πρωτευόντων ήταν η μετατροπή του ενός που περίσσευε σε logical partition για να δημιουργήσουμε περισσότερα διαμερίσματα. Με αυτόν όμως τον τρόπο το Ubuntu δεν θα μπορούσε να είναι προσβάσιμο γιατί πρέπει να είναι εγκατεστημένα σε πρωτεύον διαμέρισμα….

Όπως καταλαβαίνετε το πρόβλημα δεν είναι στο Linux αλλά στους τεχνικούς περιορισμούς που μας δίνουν οι σκληροί δίσκοι. Για να δείτε στη πράξη το φαινόμενο αυτό, έχετε έναν εξωτερικό σκληρό δίσκο προσπαθήστε να κάνετε περισσότερα από 4 πρωτεύοντα διαμερίσματα… Θα δείτε ότι αυτό είναι αδύνατο. Παλαιότερα τα Windows ήταν ένα partition ή βαριά να υπήρχε ένα ακόμα που λειτουργούσε ως recovery partition.

Τι κάνουμε τώρα ;;;;;; Αν διαγράψουμε το Resereved space, το οποίο περιέχει το λογισμικό εκκίνησης και επιδιόρθωσης τότε το Windows 7 δεν θα μπουτάρει… τουλάχιστον έτσι γράφουν κάποιοι που επιχείρησαν να τα διαγράψουν. Ο άλλος τρόπος είναι να γίνει format και ξανά εγκατάσταση των Windows 7 χωρίς όμως να του επιτρέψουμε να δημιουργήσει τα επιπλέον 2 partition. Αυτό όμως είναι μια χρονοβόρα διαδικασία και την απορρίψαμε εξαρχής για πολλούς και διάφορους λόγους.

Η λύση που επιλέξαμε είναι, χωρίς να πειράξουμε την υπάρχουσα διαμόρφωση του σκληρού δίσκου, να δημιουργήσουμε το ένα επιπλέον πρωτεύον διαμέρισμα που μας επέτρεπε και να μην δημιουργήσουμε το swap partition. Δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα αφού το Laptop διέθετε 4GB και το swap partition ήταν «άχρηστο».

Εμείς βρήκαμε μια λύση…. τι θα κάνει όμως ο αδαής χρήστης που απλά θα πατάει next… next… next… θα τελειώσει η εγκατάσταση και μετά την επανεκκίνηση δεν θα φορτώνει κανένα απο τα 2 λειτουργικά συστήματα ;;;; Για αυτόν δεν θα φταίει ο περιορισμός των 4 μονο primary partitions (αν ξέρει τι είναι αυτο), Θα φταίει το Linux…

Double Click system updates

lucky-backup

Τα σημερινά λειτουργικά συστήματα αποτελούνται απο εκατομμύρια γραμμές κώδικα με αποτέλεσμα πάντα να είναι αυξημένες οι πιθανότητες κάποιες γραμμές να είναι κακογραμμένες, εσφαλμένες και ανολοκλήρωτες. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα οτι τα λειτουργικά συστήματα δεν θα δουλεύουν… Ο χρήστης συνήθως δεν «αισθάνεται» τις ατέλειες των λογισμικών. Οι καλοί προγραμματιστές ξέρουν να πως να κρύβουν τις ατέλειες απο τον κώδικά τους. Ο κίνδυνος είναι οτι οι ατέλειες αυτές είναι κερκόπορτες σε κακόβουλα λογισμικά, σε ανεξήγητα κρασαρίσματα και προβλήματα στη χρήση του hardware του υπολογιστή μας.

Για τους παραπάνω λόγους τα λειτουργικά συστήματα διαθέτουν έναν Update Manager για να κατεβάζει ενημερώσεις ασφαλείας, διορθώσεις, καινούριες εκδόσεις των προγραμμάτων και νέες λειτουργίες. Στην περίπτωση του Linux τα προβλήματα αυτά είναι μηδαμινής αξίας λόγο του οτι ο κώδικάς του είναι ανοιχτός. Αυτό αποτελεί τεράστιο πλεονέκτημα και εξασφαλίζει την συνεχή βελτίωση και διατήρηση τις ποιότητας του λογισμικού μιας και όσα περισσότερα «μάτια» βλέπουν τον κώδικα τόσο το καλύτερο το αποτέλεσμα. Ο Update Manager του Linux λειτουργεί συνήθως με έναν απο τους 3 τρόπους :

  • Κατεβάζει και εγκαθιστά αθόρυβα τις ενημερώσεις
  • Ενημερώνει ανα τακτά διαστήματα τον χρήστη για την ύπαρξη ενημερώσεων και προτρέπει στην εγκατάστασή τους
  • Τέλος, είναι εντελώς απενεργοποιημένος και ο χρήστης αποφασίζει πότε θα αναζητήσει και θα εγκαταστήσει τις ενημερώσεις.

Δυστυχώς υπάρχουν και χρήστες που χρησιμοποιούν την 3 μέθοδο για διάφορους προσωπικούς λόγους. Οι χρήστες όμως τις 2ης κατηγορίας πολλές φορές ξεχνάνε-βαριούνται να μπουν στην διαδικασία να ενημερώσουν το σύστημά τους όταν αυτό έχει διαθέσιμες αναβαθμίσεις. Ένας απο αυτούς είμαι και εγώ…. Για να λύσω αυτό το πρόβλημα «βαρεμάρας» που έχω εγώ και κάποιοι φίλοι μου έφτιαξα ένα script το οποίο με διπλό κλίκ αναζητά τις ενημερώσεις, τις κατεβάζει, τις εγκαθιστά και καθαρίζει τα υπολείμματα αυτών των ενημερώσεων.

Το script αυτό το είχα γράψει πριν απο 1 χρόνο, αποτελούνταν απο 5 γραμμές-εντολές που χρησιμοποιούμε όταν κάνουμε update το Ubuntu. Έτρεχε απο τερματικό και δούλευε ικανοποιητικά. Το ζόρι ήταν να πείσω κάποιους απο τους φίλους μου να το τρέξουν απο το τερματικό. Με το καιρό σε επόμενη έκδοση του script το έφτιαξα να μπορεί να τρέχει απλα κάνοντας διπλό κλικ. Πάλι όμως εμφανιζόταν ενα κατεβατό απο πληροφορίες στο τερματικό που τρόμαζε κάποιους. Πρόσφατα βρήκα χρόνο ( μια ωρίτσα ασχολήθηκα… δεν είμαι τόσο καλός στο scripting) και του πρόσθεσα την δυνατότητα να εμφανίζει «παραθυρικά» τις άκρως απαραίτητες πληροφορίες και τίποτα παραπάνω.

Το script το ονόμασα «2clickUpdate» (πλέον ονομάζεται uCareSystem). Μπορείτε να το κατεβάσετε απο εδώ :

Αποσυμπιέστε όπου θέλετε το αρχείο με δεξί κλικ –> αποσυμπίεση εδώ και βάλτε το αρχείο που θα εξαχθεί όπου σας βολεύει (προσωπικά το έχω στην επιφάνεια εργασίας). Έπειτα κάνετε δεξί κλικ στο αρχείο –> Properties –> Καρτέλα «Permissions» –> Ενεργοποιήστε την επιλογή «Allow executing file as program» –> Close.

Για να το τρέξετε κάντε διπλό κλίκ, επιλέξτε «Run in terminal», δώστε το password σας και αυτό ήταν…

Καλές αναβαθμίσεις…

Εξετάστε την "υγεία" των Σκληρών Δίσκων.

Το λειτουργικό σύστημα Linux διαθέτει την λίστα με τα περισσότερα υποστηριζόμενα και τα πιο αξιόπιστα συστήματα αρχείων που χρησιμοποιούνται για την αποθήκευση και οργάνωση των αρχείων και των δεδομένων ενός υπολογιστή.

Όσο όμως αξιόπιστα να είναι τα συστήματα αρχείων, υπάρχει και μια παράμετρος που τις περισσότερες φορές μας διαφεύγει και αυτή δεν είναι τίποτα άλλο από την φυσικήhard-disk φθορά. Σχεδόν όλες η κατασκευάστριες εταιρίες ενσωματώνουν στους σκληρούς τους δίσκους την τεχνολογία S.M.A.R.T. (Self-Monitoring, Analysis, and Reporting Technology).  Οι πληροφορίες που συλλέγονται από το S.M.A.R.T. περιέχουν τα στοιχεία που ο κατασκευαστής θεωρεί ότι σχετίζονται με την αξιοπιστία του δίσκου. Τα στοιχεία αποτελούνται από διάφορες ιδιότητες που περιλαμβάνουν μια τρέχουσα κατάσταση, μια χειρότερη, ένα κατώτατο όριο κλπ. Όταν λοιπόν η τρέχουσα κατάσταση οποιωνδήποτε ιδιοτήτων είναι κάτω από το κατώτατο όριό που θέτει ο κατασκευαστής, ο σκληρός δίσκος θεωρείται αναξιόπιστος και είναι πολύ πιθανό μετά από ελάχιστο χρονικό διάστημα να μην λειτουργεί καθόλου. Όσο τρομακτικά και αν ακούγονται αυτά τα, τελικά αποτελέσματα δεν πρέπει να ληφθούν ως απόλυτη αλήθεια, αλλά ως μια πολύ καλή προσέγγιση για την «φυσική» κατάσταση των σκληρών δίσκων μας και να μας θυμίζουν το πόσο σημαντικό είναι να έχουμε πάντα αντίγραφα ασφαλείας των αρχείων μας.

Για να ελέγξουμε την υγεία του δίσκου μας πρέπει πρώτα να  βεβαιωθούμε από το BIOS του υπολογιστή μας ότι είναι ενεργοποιημένος ο έλεγχος S.M.A.R.T. Δεύτερον πρέπει να χρησιμοποιήσουμε το κατάλληλο πρόγραμμα που θα συλλέξει και θα μας παρουσιάσει αυτά τα δεδομένα. Για την δουλειά αυτή υπάρχει το GSmartControl το οποίο είναι ένα γραφικό περιβάλλον για τα εργαλεία smartctl που περιλαμβάνονται στα αποθετήρια τις διανομής μας.

Για να το εγκαταστήσουμε επισκεπτόμαστε την ιστοσελίδα του GSmartControl http://gsmartcontrol.berlios.de/home/index.php/en/Downloads και επιλέγουμε το πακέτο που αντιστοιχεί στην διανομή μας. Αφού το εγκαταστήσουμε το ανοίγουμε και επιλέγουμε τον σκληρό δίσκο που θέλουμε να ελέγξουμε. Ήδη θα έχουμε μια πληροφορία για τον δίσκο μας στο σημείο που λέει «Basic health check». Έπειτα κάνοντας δεξί κλικ στον δίσκο της επιλογής μας πατάμε «Perform Tests». Στο νέο παράθυρο μπορούμε να διαλέξουμε τον τύπο της «εξέτασης» αλλά και να δουμε τις διάφορες παραμέτρους που καθορίζουν την υγεία του δίσκου μας.

GSmartControl Status
GSmartControl Status

BleachBit : Το CCleaner του Linux

Οι περισσότεροι φαντάζομαι γνωρίζουμε το CCleaner, το πιο πετυχημένο εργαλείο εκκαθάρισης «σκουπιδιών» των Windows. Τι γίνεται όμως με το Linux;

Εδώ τα πράγματα δεν είναι τραγικά αφού λόγο της αρχητεκτονικής του λειτουργικού, το σύστημα δεν επηρεάζεται από τα αρνητικά χαρακτηριστικά που έχουν τα Windows. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μαζεύονται σκουπίδια τα οποία έστω και αν δεν ενοχλούν και δεν επηρεάζουν την συνολική συμπεριφορά του συστήματος, κανένας δεν τα θέλει.

Κατά καιρούς εμφανίστηκαν αρκετά προγράμματα που αναλάμβαναν να καθαρίσουν το Linux μας αλλά τα bleachbit-040-englishπερισσότερα δεν κατάφεραν καν να ενταχτούν στα αποθετήρια τις διανομής μας για να είναι εύκολο να τα εγκαταστήσουμε. Ένα από τα ποιο γνωστά που κατάφεραν να μπουν είναι το Klean Sweep ( είναι για KDE και όχι για GNOME περιβάλλον) το οποίο όμως δεν έχει κυκλοφορήσει κάποια νέα έκδοση από το 2006. Ένα δεύτερο που μπήκε στα αποθετήρια αλλά βγήκε κλοτσηδόν ήταν το Cruft remover (System Cleaner). Πρωτοεμφανίστηκε στις Alpha εκδόσεις του Ubuntu 8.10. Λόγο όμως κακής σχεδίασης όταν το έτρεχες απενγκαθιστούσε όλα τα προγράμματα που έκανες εγκατάσταση από deb πακέτα τα οποίο ήταν μαρκαρισμένα ως «autoremove» από το APT. Οπότε το «επιτελείο» αποφάσισε να το αφαιρέσει από την τελική έκδοση του Ubuntu 8.10. Σήμερα (Ubuntu 9.04 Alpha 5) επιστρέφει με νέο όνομα… Computer Janitor αν και κάνει ακόμα τα ίδια (το δοκίμασα :) ) προφανώς στην τελική έκδοση θα βρουν έναν έξυπνο τρόπο να αφαιρεί μόνο αυτά που πρέπει.

Στις 24 Δεκεμβρίου εμφανίστηκε ένα νέο αστέρι ονόματι BleachBit. Έχει μπει στα αποθετήρια των περισσότερων διανομών και φαίνεται ότι ήδη δημιουργείται μια κοινότητα γύρο του για να το υποστηρίξει. Το BleacBit είναι open source και σχεδιασμένο για όλες τις διανομές Linux ανεξάρτητα απο το desktop περιβάλλον που έχετε. Μερικά χαρακτηριστικά του είναι :

  • Διαγραφή τα περιττών αρχείων για ελευθέρωση πολύτιμου χώρου στο δίσκο
  • Διαγραφή παλαιών αρχείων καταγραφής του συστήματος
  • Διαγραφή των coockies
  • Διαγραφή της cache
  • Διαγραφή του ιστορικού περιήγησης στο διαδίκτυο με Firefox και του Opera
  • Διαγραφή των ατελών συντομεύσεων
  • Διαγραφή των προσωρινών αρχείων
  • Διαγραφή μεταφράσεων που δεν χρησιμοποιείτε
  • Εκκαθάριση των προσωρινών αρχείων του Acrobat Reader
  • Εκκαθάριση του ιστορικού του Τερματικού
  • Εκκαθάριση του Beagle
  • Εκκαθάριση του Epiphany
  • Εκκαθάριση του GIMP
  • Εκκαθάριση του Google Earth
  • Εκκαθάριση του OpenOffice.org
  • Εκκαθάριση του KDE
  • Εκκαθάριση του Vim
  • Εκκαθάριση του XChat
  • Εκκαθάριση του RealPlayer
  • Εκκαθάριση του RpmBuild
  • Εκκαθάριση της Java
  • και πολλά άλλα…

Μπορείτε να το κατεβάσετε απο το επίσημο site εδω : http://bleachbit.sourceforge.net/ ή να το αναζητήσετε απο τα αποθετήρια της διανομής σας. Μόλις το εγκατατήσετε στο μενού εμφανίζονται δύο επιλογές Bleachbit και Bleachbit as Administration. Προφανώς σε Multiuser περιβάλλον ο κάθε χρήστης μπορεί να χρησημοποιεί το πρώτο για να καθαρίζει τον προσωπικότου καταλογο ενω ο Admin όλο το συστημα.

Χρήσιμα extensions στο δεξί κλικ.

Νautilus Αctions.nautilus_actions

To «nautilus actions» αποτελεί την ιδανική λύση όταν θέλουμε να προσθέσουμε στο δεξί κλικ διάφορες επεκτάσεις όπως «open as root», προγράμματα ή δικά μας script. Αυτό γίνεται με εγκατάσταση από το Synaptic  του πακέτου «nautilus-actions». Έρχεται με ένα GUI οπού ότι κάνετε «Add» θα εμφανίζεται στο δεξί κλικ.

Nautilus Administrator.

Στα περισσότερα forum που παρέχουν λύσεις σε καθημερινά προβληματάκια, θα δούμε ότι όταν τίθεται από έναν αρχάριο ένα ερώτημα και η λύση απαιτεί την αλλαγή/τροποποίηση κάποιων αρχείων  οι οποία όμως γίνεται μόνο με  δικαιώματα διαχειριστή, τότε η απάντηση που δίνεται συνήθως είναι «άνοιξε ένα τερματικό και δώσε : sudo nano /diadromi/sto/arxeio/». Σε αυτές τις περιπτώσεις ο αρχάριος μπορεί να τα παρατήσει, να τα κάνει μαντάρα  ή τελικά να μάθει 5 πράγματα για το πώς δουλεύουν στο τερματικό ως root. Υπάρχει όμως μία καλύτερη λύση η οποία διασφαλίζει ότι ο αρχάριος τουλάχιστον δεν θα τα παρατήσει αφού θα κάνει τις απαραίτητες ρυθμίσεις μέσα από το γραφικό περιβάλλον. Η λύση έρχεται με την εγκατάσταση του «nautilus-gksu» από το Synaptic.

  1. Κάνουμε εγκατάσταση το «nautilus-gksu» από Synaptic
  2. Έπειτα κάνουμε Logout και μετά Login
  3. Τώρα με δεξί κλικ σε όποιον φάκελο θέλουμε πατάμε «open as administrator» και αμέσως ανοίγει στο σημείο ένας νέος Nautilus με προνόμια διαχειριστή.

Open Terminal here.menuitem_admin_terminal

Για λόγους ευχρηστίας και προβολής του Ubuntu ως «μια διανομή για ανθρώπινα όντα» Canonical αφαιρεί απο το δεξί κλικ το «Open in terminal». Αυτό όμως ειναι πολύ ενοχλητικό για τους powerusers οι οποίοι αναγκάζονται να ανοίξουν το τερματικό και μετά να δόσουν όλη την διαδρομή για να φτάσουν εκεί που θέλουν να εργαστούν (όχι οτι τους χαλάει και ιδιέτερα… ). Τη λύση σε αυτό το «προβληματάκι» φέρνει η εγκατάσταση απο το Synaptic του «nautilus-open-terminal». Το αποτέλεσμα θα είναι να μπορεί πια ο χρήστης να ανοίγει την κονσόλα σε οποιονδήποτε φάκελο, χωρίς να χρειαστεί να δίνει κάθε φορα όλη την διαδρομή.